Puchar Samotni im. Waldemara Siemaszki

To zawody narciarskie w konkurencji slalomu giganta rozgrywane w Żlebie Slalomowym, w Kotle Małego Stawu. Organizatorem zawodów jest Szkoła Górska w Samotni wraz z Komitetem Organizacyjnym.

Celem zawodów jest popularyzacja narciarstwa i uczczenie pamięci Waldemara Siemaszki - wieloletniego gospodarza schroniska, organizatora zawodów o "Puchar Samotni". Prawo startu mają zawodnicy i zawodniczki zrzeszeni i nie zrzeszeni w wieku 12 lat i starsi. Nie ma podziału na kategorie wiekowe.

HISTORIA

Inicjatorem ich zorganizowania był wieloletni gospodarz „Samotni” Waldemar Siemaszko, który z gronem przyjaciół schroniska i miłośników narciarstwa ustalił regulamin zawodów.

1kwietnia 1967 r. wystartowali pierwsi zawodnicy rywalizujący o „Puchar Samotni „ – nagrodę ufundowaną przez Waldemara Siemaszkę.

Trasa slalomu specjalnego seniorów i juniorów długości 480 m liczyła 40 bramek.

Trasa dziewcząt oraz młodzików długości 280 – 27 bramek. Sędzią głównym zawodów był Janusz Cich, kierownikiem Waldemar Siemaszko, sekretarzem Władysław Przeworski.

Reprezentowane były kluby: Śnieżka – Karpacz, Szrenica – Szklarska Poręba i Thorez -Wałbrzych. Pierwsze miejsce w grupie dziewcząt zajęła Anna Woźniak z K.S. Śnieżka, w grupie chłopców – Andrzej Klamut również z K.S. Śnieżka.

W grupie seniorów BiC zwyciężył Jan Bartkiewicz.

W latach 1967 - 1976 odbyły się 3 slalomy specjalne i 7 slalomów gigantów. Ogółem startowało 323 zawodników, z których 211 ukończyło konkurencje. W zawodach uczestniczyli narciarze zrzeszeni w 23 klubach sportowych.
Po roku 1976 zorganizowano jeszcze pięciokrotnie "Puchar Samotni" w tym 2 slalomy specjalne i 3 slalomy giganty. W grupie mężczyzn prowadził Krzysztof Gara.

Te międzynarodowe zawody o ciekawej oprawie i programie trzeba było zakończyć bo cele ochrony rezerwatu okazały się wyższe. W dniu 26 kwietnia 1981 roku przy licznym udziale zawodników i pięknej, wiosennej scenerii wręczono generalnemu zwycięzcy Andrzejowi Klamutowi z K.S. Śnieżka w Karpaczu puchar przechodni. W grupie kobiet najlepsze wyniki uzyskała Helena Cukierda.
Tym akcentem wygaszono piętnastoletni znicz "Pucharu Samotni".

Obecnie, po wielu latach, dzięki staraniom żony i córki nieżyjącego już Waldemara Siemaszki, sympatyków schroniska i entuzjastów "Pucharu" oraz przychylności lokalnych władz i Parku Narodowego, zawody znów się odbywają. Mają już inny, otwarty charakter i nie pretendują do zimowej olimpiady, ale dostarczają zawodnikom, organizatorom i gościom wiele radości i niezapomnianych przeżyć.
7 maja 1995 stanęli na starcie zawodnicy pierwszego "Pucharu im. Waldemara Siemaszki" - nowej edycji. Startowało 13 kobiet i 32 mężczyzn. Zwycięzcami zostali Michał Kałwa i Dagmara Krzyżyńska, która zdobyła również dwukrotnie pierwsze miejsca w nastepnych zawodach i otrzymała w 1997 roku przechodni "Puchar Samotni" na własność.
W drugich zawodach było już 18 kobiet i 59 mężczyzn. Pierwsze miejsce w kategorii mężczyzn zajął Paweł Muciek.
W trzecich zawodach startowało 18 kobiet i 62 mężczyzn. Pierwsze miejsce w kategorii mężczyzn zajął Dariusz Groń.

Obecnie w zawodach startuje ok. 100 zawodników. Trzy lata temu dołączyli też snowboardziści.
Rosnąca popularność Pucharu świadczy o potrzebie istnienia ogólnodostępnych zawodów narciarskich i jest wielką satysfakcją dla pracujących społecznie organizatorów.

CO WYRÓŻNIA PUCHAR SAMOTNI OD INNYCH ZAWODÓW NARCIARSKICH?

Miejsce - są to jedyne zawody w Polsce (wg naszych informacji) rozgrywane w żlebie polodowcowym - nie na trasie zjazdowej - bardzo widowiskowe, na pierwszy rzut oka ekstremalnie trudne - chociaż w rzeczywistości slalom jest ustawiony tak, żeby mogli w nim uczestniczyć zawodnicy o skrajnie różnych umiejętnościach.

Zawody są przeprowadzane w środowisku naturalnym przy zachowaniu pełnej dbałości o ochronę przyrody - wszelkie ślady po imprezie są bardzo starannie usuwane. Można poruszać się tylko trasami oznaczonymi przez Strażników Karkonoskiego Parku Narodowego.

Można powiedzieć , że są to zawody w pewnym sensie „ekologiczne”.

Regulamin - bez podziału na kategorie wiekowe, wymagań co do przynależności klubowej, społecznej itp. premiujący ilość startów w zawodach dodatkowymi punktami.

Najcenniejszą nagrodą jest PUCHAR SAMOTNI. Żeby go zdobyć nie wystarczy najszybciej zjechać. Przechodzi on na własność zawodnika po trzykrotnym kolejnym lub pięciokrotnym nie kolejnym wygraniu zawodów.

Potężne tradycje - w Pucharze startują całe rodziny - często dziadkowie rywalizują z dorosłymi wnukami, rodzice wprowadzają dzieciom swoisty zwyczaj startu w slalomie.

Zawody integrują środowisko narciarskie, pokolenia zawodników i amatorów zamykają sezon narciarski w Polsce.

Zaangażowanie ludzi – organizatorzy - od 1967 r. w prawie niezmienionym składzie (5 - 6 osób + około 12 sędziów) obsługują biuro zawodów, sędziują, rozstawiają tyczki, fundują nagrody - pracują za darmo - Samotnia rewanżuje się jak może czyli noclegami i posiłkami.

Ilość edycji - w tym roku rozegrane będą 11 zawody nowej edycji Pucharu - już 26 od momentu ich powstania.

napisała: Magdalena Siemaszko Arcimowicz - Szkoła Górska