Ścieżki dydaktyczne Karkonoskiego Parku Narodowego /rejon Karpacza/

    Ścieżka prowadzi przez jeden z najpiękniejszych terenów Karkonoskiego Parku Narodowego: dwie grupy najbardziej malowniczych skałek granitowych, kotły polodowcowe i jedyne w Karkonoszach jeziora górskie (polodowcowe), torfowiska wysokie, niszę niwalną Biały Jar, morenę czołową Małego Stawu, marmit w korycie Łomnicy...
Przyrodniczo możemy poznać piętra roślinne Karkonoszy: regiel dolny, regiel górny, piętro subalpejskie, w których istotne piętno na typ roślinności Karkonoszy wywarła w najnowszych czasach (XIX i XX wiek) działalność człowieka. Pozyskiwanie drewna na potrzeby przemysłu , pasterstwo, zielarstwo, rozwój turystyki, wywołało ogromne zmiany w przyrodzie Karkonoszy.
Wędrując tą ścieżką możemy odwiedzić dwa schroniska; Strzecha Akademicka i Samotnia oraz Strażnica Karkonoskiego Parku Narodowego „Domek Myśliwski.”

Wędrując ścieżką zapoznajemy się z ciekawymi elementami przyrody karkonoskiej po obu stronach granicy – polskiej i czeskiej. Szczególnie ciekawe są ślady pozostawione przez lodowce, które przed tysiącami lat występowały w Karkonoszach – kotły polodowcowe (Kocioł Małego Stawu, Úpská jáma) jezioro polodowcowe (Mały Staw).  Możemy też przyjrzeć się niszy niwalnej Białego Jaru, gdzie poznamy również historię największej karkonoskiej tragedii – potężnej lawiny, która w 1968 roku pochłonęła 19 ofiar. Przy schronisku „Śląski Dom” oraz „Lučni bouda” dowiemy się jak wyglądała historia zagospodarowania Karkonoszy przez człowieka. Przez teren ten biegł niegdyś szlak łączący Śląsk i Czechy. Natomiast na Równi pod Śnieżką możemy zobaczyć torfowiska wysokie – najwyżej położone w Europie Środkowej.

    Ścieżka ta pozwala zapoznać się z podstawowymi czynnikami tworzącymi ekosystem, tj. klimatem i charakterem podłoża, które wpływają na występujące tu zbiorowiska roślin i zespoły zwierzęce. Trasa ścieżki biegnie przez 4 piętra roślinne Karkonoszy- od regla dolnego poprzez regiel górny, piętro subalpejskie, aż do piętra alpejskiego. Możemy zaobserwować, jakie są charakterystyczne cechy poszczególnych stref roślinnych oraz zorientować się jakie zwierzęta w nich bytują. Im wyżej podchodzimy, tym bardziej flora i fauna staje się uboga i jednocześnie bardziej charakterystyczna dla obszarów górskich. Najłatwiej można zauważyć zmiany w składzie gatunkowym ptaków – na wysokości od 400 do 750 m n.p.m. występuje około 70 gatunków ptaków, a tymczasem na wysokości powyżej 1300 m można spotkać ich już tylko około15.
Idąc tą ścieżką przez niszę niwalną Białego Jaru pamiętajmy o tragedii, jaka wydarzyła się tutaj 20 marca 1968 roku. W lawinie zginęło 19 turystów. Karkonosze, mimo łagodnego wyglądu, są górami bardzo niebezpiecznymi.

 Ścieżka przyrodnicza we wschodniej części Karkonoszy  

Ścieżka prowadzi po terenach bardzo ciekawych pod względem flory karkonoskiej. Przechodzimy przez 4 piętra roślinne Karkonoszy : od regla dolnego przez regiel górny, piętro subalpejskie do piętra alpejskiego. Możemy tu zaobserwować ciekawe formy geologiczne np. kontakt granitu karkonoskiego z metamorficznymi skałami jego osłony czyli twardymi hornfelsami budującymi szczyt Śnieżki. Wędrując ścieżką możemy zauważyć ślady dawnego górnictwa gdyż jest to obszar gdzie wiele wieków temu poszukiwano złóż metali i drogocennych kamieni. W schronisku na Śnieżce można zapoznać się z osobliwościami klimatycznymi Karkonoszy i samej Śnieżki. Samo schronisko na Śnieżce  i Kaplica św. Wawrzyńca z 1681 roku oraz Schronisko „Nad Łomniczką” to obiekty, które stanowią część bogatej historii zdobywania i zagospodarowywania Karkonoszy przez ludzi.

Źródło: Karkonoski Park Narodowy