Ślad Zdobywców

to impreza poświęcona ludziom gór, którzy na Skwerze Zdobywców przy Urzędzie Miejskim odsłaniają własnoręczny podpis oraz swój ślad odlany w brązie. Miasto Karpacz oraz Szkoła Górska chcą w ten sposób co roku uhonorować nie tylko sportową rywalizację, ale także konsekwentne realizowanie własnej pasji, umiejętność pokonywania wszelkich przeciwności oraz swoistą sztukę jaką jest alpinizm. Uroczystość ta cieszy się coraz większym uznaniem zarówno wśród samych zdobywców gór, jak również turystów i mieszkańców Karpacza i okolic. Swój ślad pozostawili już m.in.: Anna Czerwińska, Artur Hajzer, Leszek Cichy, Piotr Morawski, Maciej Berbeka, Janusz Kurczab, Krystyna Palmowska, a także nieżyjący już Andrzej Zawada oraz Wanda Rutkiewicz.
W tym roku  na Skwerze Zdobywców odsłonią swój ślad: Bogdan Jankowski, Aleksander Lwow, Janusz Majer oraz Bogusław Ogrodnik.

PROGRAM Ślad Zdobywców:
13 września 2009 (niedziela)

godz.12:00, Skwer przy Urzędzie Miasta, ul. Konstytucji 3 Maja 54
Uroczyste odsłonięcie odcisków śladów butów wyprawowych himalaistów

godz. 20:00, Sandra Spa, ul. Obrońców Pokoju 3
Pokazy  o tematyce górskiej oraz spotkanie  publiczności ze sławami himalajskimi. Zdjęcia, autografy, rozmowy- jedyna taka okazja!

WSTĘP WOLNY!!!!

 

Bogdan Jankowski -

(18.04.1938. Grodno - ), taternik i alpinista, instruktor alpinizmu, zamiłowany fotograf, z zaw. elektronik, dr inż., prac. nauk. Politechniki Wrocławskiej. Wspina się od 1959, najpierw w Tatrach (współautor pięciu nowych dróg), potem w Alpach (m.in. 1. polskie przejście, z J. Porębą, dr. Browna na zach. ścianie Aiguille de Blaitiére, 1967). W latach 1969–2003 brał udział w licznych wyprawach, z których kilka osiągnęło wybitne wyniki sportowe i zajęło trwałe miejsce w historii alpinizmu polskiego i światowego. W 1969 w Pamiro-Ałaju był współzdobywcą 5 dziewiczych szczytów, m.in. Straż (5207 m), Pik A. Fedczenki (5484 m) i najwyższy szczyt tych gór Pik Skalisty (5621 m), a w 1970 w Pamirze wszedł na Pik Lenina. Uczestniczył w wyprawach, które dokonały 1. wejścia na Kunyang Chhish (7852 m, 1971) w Karakorum, i 1. wejścia zimowego na Mount Everest (1979/80). Brał udział także w innych zimowych wyprawach A. Zawady: na Lhotse (1974, pierwsza próba zdobycia zimą ośmiotysięcznika), K2 (1987/88) i dwukrotnie na Nanga Parbat (1996/97 i 1997/98) oraz w wyprawie zimowej K. Wielickiego na K2 (2002/03). B. J. jest członkiem honorowym Polskiego Związku Alpinizmu, zasłużonym dla środowiska górskiego działaczem organizacyjnym. W latach 1977 - 1992 był członkiem Zarządu PZA, a w kadencji 1995 - 1998 pełnił funkcję wiceprezesa. Był także prezesem KW we Wrocławiu i przez wiele kadencji członkiem jego zarządu. Jako licencjonowany radioamator-krótkofalowiec zajmuje się łącznością radiową w górach i kieruje zespołem łączności radiowej PZA. Jest pomysłodawcą i opiekunem nowoczesnej sieci łączności radiowej PZA w Tatrach; organizował także łączność podczas wypraw wysokogórskich. Od 1964 jest instruktorem alpinizmu, do r. 2004 corocznie szkolił młodzież na letnich i zimowych turnusach w COS PZA na Hali Gąsienicowej. Został dwukrotnie odznaczony złotym medalem „Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe” (1971, 1980), Złotym Krzyżem Zasługi (1985) oraz otrzymał nagrodę „Fair Play” Polskiego Komitetu Olimpijskiego (1999). Jest współautorem książki Ostatni atak na Kunyang Chhish (1973) oraz autorem wielu artykułów w „Taterniku”. Jest także autorem licznych zdjęć i panoram górskich. (MKi)

 

I. przejście zimowe "Superdirettissimy" Kazalnicy Mięguszowieckiej, dokonane z Marianem Piekutowskim.

1974 i 1975 r. -mistrz Polski we wspinaczce na czas

1977- pierwsze przejście nową drogą lewego filara (3000 m) szczytu Kohe Szachaur 7116 m -wspólnie z Krzysztofem Wielickim i Jerzym Pietkiewiczem

1977 -Pik Rewolucji (6954 m) z J. Skorkiem, L. Wilczyńskim i J. Mączką w Pamirze

 -K2 8611 m (dwa razy, w tym raz w zimie),

- Dhaulagiri 8167 m (dwa razy), 

-Yalung Kang 8505 m (w zimie), 

-Broad Peak 8047 m (w zimie) 

-Everest (dwa razy). 

1984-Manaslu 8163 m z K. Wielickim,

1986- Lhotse 8516 m z Tadeuszem Karolczakiem,

1987 Cho Oyu  z Tadeuszem Karolczakiem

1993  Gasherbrum II  z Piotrem Snopczyńskim i Lary Hall’em

Pierwsze polskie i jak dotąd najszybsze w historii (7,5 godziny, samotnie), wejście na Pumori 7165 m.

 Jesienią 1991 roku zorganizował i kierował międzynarodową wyprawą na zachodnią grań Mount Everestu (Polish Jack Wolfskin Everest Expedition '91). Uczestniczył także w wyprawach na Latok III (1984 - wyprawa jeleniogórsko-wrocławska), Rakaposhi (1990), Diran (1991 - wyprawa amerykańska), Aconcagua (1995 i 1997 - był 3 razy na szczycie) i Khan Tengri (2000). Łącznie 18 razy wchodził na szczyty przekraczające 6000 m w Hindukuszu, Pamirze, Himalajach, Karakorum, Andach i Tien Szań.

Za wyczyny alpinistyczne dwukrotnie honorowany złotymi medalami „Za wybitne osiągnięcia sportowe".

 

Kierował i brał udział w ponad 20 wyprawach wysokogórskich,  większość z nich zakończona była sukcesami, sam  wielokrotnie atakował szczyty ośmiotysięczne.

Bez jego doświadczenia i pracy w górach wiele znakomitych dokonań polskich himalaistów nie miałoby w ogóle miejsca.

1984- Broad Peak

1985- Kierownik wyprawy Lhotse South Face Ex

1986 - kierownik wyprawy Magic Line Exp na K2- wszedł na wysokość 8200

1989- uczestnik wyprawy na Everest, koordynował, zakończoną powodzeniem  akcję ratunkową po Andrzeja Marciniaka

2006 kierownik wyprawy na Gasherbrum II- 9 członków ekspedycji stanęło na szczycie

 

Od 2004 roku uprawia  wspinaczkę wysokogórską. Jest członkiem Bergson Team. Brał udział w licznych wyprawach górskich. Jest zdobywcą Korony Ziemi, czyli wszystkich najwyższych szczytów każdego z kontynentów.

Jest autorem i wykonawcą projektu 9000. Jest to przedsięwzięcie polegające na ustanowieniu największej deniwelacji czyli odległości między najwyższym i najniższym punktem na danym terenie. W tym przypadku wynosi ona 9000 metrów. Bogusław Ogrodnik zdobywając Mount Everest ustanowił wynik 8848 metrów. Następnie zszedł pod wodę na głębokość 152 dwa metry co w sumie dało 9000 metrów, czyli planowany rekord. Jest to pierwszy tego typu projekt. Do tej pory nikt nie podjął się podobnego wyzwania a ustanowiona deniwelacja prawdopodobnie znajdzie się w księdze rekordów Guinnessa